Ένας σκληρός πυρήνας εξτρεμιστών φασιστών είναι έτοιμοι να προβούν σε δολοφονικές και τρομοκρατικές ενέργειες σύμφωνα με παρατηρητές της βρετανικής ακροδεξιάς από το ερευνητικό κέντρο ανάλυσης της τρομοκρατίας (joint terrorism analysis centre).

Σύμφωνα με το Guardian το εν λόγω κέντρο αρχίζει να επανεξετάζει την απειλή που θέτουν οι βρετανοί ακροδεξιοί εξτρεμιστές καθώς εκτιμάται ότι 50 ως 60 άτομα είναι έτοιμα να διενεργήσουν πράξεις βίας.

Ο Matthew Collins, επικεφαλής της έρευνας στο Hope Not Hate (“Ελπίδα όχι μίσος”), δήλωσε ότι φασιστικές ομάδες, όπως η Εθνική Δράση (National Action), έχουν εξελιχθεί πέρα από τη νεοναζιστική ιδεολογία, υιοθετώντας ένα βίαιο εξτρεμισμό με επιρροές από την ισλαμική τρομοκρατία στην οποία υποτίθεται ότι αντιτίθενται. Πιο συγκεκριμένα είπε ότι “αυτοί οι ίδιοι, αυτοί αποτελούν τζιχάντ, αυτό είναι πολύ σαφές”. Και συμπλήρωσε, “δεν πιστεύουμε πια ότι είναι νεοναζί, αν και είναι σίγουρα ρατσιστές. Πιστεύουμε ότι είναι μηδενιστές, εν μέρει επειδή έχουν τέτοια εμμονή με την τρομοκρατία, με τη μυστικότητα της τρομοκρατίας”.

Να σημειώσουμε εδώ ότι ακροδεξιοί σε όλο τον πλανήτη έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούν διάφορες μεθόδους που θυμίζουν τους τζιχαντιστές. Στο Σάρλοτσβιλ της Βιρτζίνια των ΗΠΑ, φιλοναζιστής οπαδός του Τράμπ έπεσε με το αμάξι του σε αντιφασιστική συγκέντρωση σκοτώνοντας την Χέδερ Χάιερ, ενώ κάτι παρόμοιο έγινε πριν λίγες ημέρες και στο Ηράκλειο χωρίς ευτυχώς να θρηνήσουμε θύματα. Σήμερα στην Ιταλία, ο φασίστας Λούκα Τράνι, υποψήφιος με τη λίγκα του βορρά στις προηγούμενες εκλογές, άνοιξε πυρ κατά προσφύγων και μεταναστών που βρίσκονταν σε καφέ και στο σταθμό τραυματίζοντας 5 άτομα. Καμία από αυτές τις ενέργεις δεν θεωρήθηκαν τρομοκρατικές. Η “Εθνική Δράση” υποστήριξε ανοιχτά την επίθεση στο gayclub του Ορλάντο των ΗΠΑ (2016) με 49 νεκρούς και 58 τραυματίες καθώς και τη δολοφονία της Jo Cox.

Ο λόγος της οργάνωσης διατηρείται σε υψηλό νηπιακό επίπεδο, όπως άλλωστε και όλης της σύγχρονης ακροδεξιάς που σέβεται τον εαυτό της. Στην παρακάτω φωτογραφία απεικονίζονται μέλη της οργάνωσης να κάνουν παρέμβαση μπροστά από ένα άγαλμα του Νέλσον Μαντέλα. Το πανό γράφει: “αντιρατσιστής είναι μια κωδικοποιημένη λέξη για το αντιλευκός”. Όλο το σύμπλεγμα σε μια φράση. Δεν υπάρχει ισότητα. Υπάρχουν ανώτερες και κατώτερες φυλές βάσει του χρώματος του δέρματος (η λευκή είναι ανώτερη). Όποιος μιλάει για ισότητα είναι κατά της λευκής φυλής. Τέλος, ακόμη και το “κωδικοποιημένη λέξη” υπονοεί μια συνωμοσία της “νέας τάξης πραγμάτων” κατά της “λευκής φυλής”.

Η οργάνωση έχει επίσης αντλήσει στοιχεία από τις μεθόδους και τις ιδέες της ακροαριστερής ομάδας Baader-Meinhof και μελέτησε επίσης τις οργανωτικές δομές του IRA. Σε ενδυματολογικό και σημειολογικό επίπεδο έχουν υιοθετήσει το στυλ των αντιεξουσιαστικών “μαύρων μπλοκ” και το σήμα τους ενώ μοιάζει με μια παραλλαγή ενός “α”σε κύκλο, στην πραγματικότητα πρόκειται για μια παραλλαγή του σήματος των SA, των ταγμάτων εφόδου της ναζιστικής γερμανίας.

Η Εθνική Δράση δημιουργήθηκε το 2013. Το 2016, έγινε η πρώτη ακροδεξιά οργάνωση που  χαρακτηρίζεται τρομοκρατική στην Αγγλία. Το 2016 είχαν ένα τεράστιο σχίσμα”, όπως σημείωσε ο Collins. “Μια ομάδα αποσπάστηκε λέγοντας ότι εφόσον ενεργούσαν σαν τρομοκράτες, μιλούσαν σαν τρομοκράτες… γιατί να μην γίνουν τρομοκράτες”.

Σύμφωνα με τον Collins, η αστυνομία και οι υπηρεσίες ασφαλείας δεν είχαν κατανοήσει επαρκώς τη φύση της Εθνικής Δράσης και των συναφών ομάδων. Όμως για τον Gerry Gable, εκδότη του περιοδικού Searchlight που παρακολουθεί την άκρα δεξιά, οι μυστικές υπηρεσίες MI5 και MI6 γνωρίζουν περισσότερα για τη δράση των φασιστικών αυτών ομάδων.

Η Μ16 γνωρίζει τι συμβαίνει και για δικούς της λόγους δεν δρα σε πολλά πράγματα. Στο παρελθόν, οι υπηρεσίες ασφαλείας διεύθυναν κάποιες ομάδες, όπως τη Combat 18, με σκοπό να τραβήξουν προς το μέρος τους σκληροπυρηνικά στοιχεία”. Προσθέτοντας με νόημα ότι διάφορες “ομάδες που λειτουργούν τα τελευταία χρόνια και των οποίων οι ηγέτες φαίνεται ότι έχουν εξαιρετική τύχη με τη δικαιοσύνη και την αστυνομία θα μπορούσαν να λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο”.

Με πληροφορίες από τον Guardian.