Με πολλές καταγγελίες για παραβιάσεις (περίπου 7.000 περιπτώσεις) και με πολύ μικρή προσέλευση (49%) ολοκληρώθηκε η πρώτη εκλογική διαδικασία στο Λίβανο μετά από εννιά χρόνια.

Οι κερδισμένοι:

Η σιϊτική οργάνωση Χεζμπολάχ και οι πολιτικοί της σύμμαχοι, το Κίνημα Άμαλ (Ελπίδας) κέρδισαν 67 από τις 128 έδρες στο λιβανέζικο κοινοβούλιο.

Ο ηγέτης της οργάνωσης, ο Σαγιέντ Χασάν Νασράλα χαρακτήρισε το αποτέλεσμα των εκλογών μια «πολιτική και ηθική νίκη» της αντίστασης, ενώ η εφημερίδα που πρόσκειται στη Χεζμπολάχ, χαρακτήρισε τη νίκη των σιϊτικών δυνάμεων ως χαστούκι στο “κίνημα του μέλλοντος” του πρωθυπουργού Χαρίρι.

Η Χεζμπολάχ ιδρύθηκε ως ένα κίνημα αντίστασης στο Ισραήλ, και η «κοινοβουλευτικής της παρουσία» καθώς και των συμμάχων της θα εγγυηθούν την προστασία της «αντίστασης», δήλωσεε ο Νασράλα, σύμφωνα με το Αλ Τζαζίρα.

To Ελεύθερο Πατριωτικό Κίνημα (FPM) του Μισέλ Αούν αύξησε τις δυνάμεις του από 18 σε 22 βουλευτές, συμπεριλαμβανομένων των ανεξάρτητων υποψηφίων συμμάχων του.

Οι Λιβανικές Δυνάμεις (LF), το “χριστιανικό” κόμμα του Samir Geagea που παραδοσιακά ασκεί έντονη κριτική απέναντι στη Χεζμπολάχ, διπλασίασε τις δυνάμεις του κερδίζοντας 14 έδρες.

Το Συριακό Κοινωνικό Εθνικιστικό Κόμμα (SSNP) και το Tashnag, τα κύρια κόμματα της αρμενικής κοινότητας κέρδισαν από μία επιπλέον έδρα σε σχέση με τις εκλογές του 2009 και τώρα έχουν 2 και 3 έδρες, αντίστοιχα.

Το ΑΖΜ, το κόμμα του πρώην πρωθυπουργού Najib Mikati, αύξησε τις δυνάμεις του σε 4 έδρες από μία που είχε.

Ένας βετεράνος δημοσιογράφος ήταν ο μόνος που κέρδισε έδρα υποστηριζόμενος από  το κίνημα πολιτών “Kollouna Watani”. Μία άλλη υποψήφια του ίδιου συνδυασμού, ενώ αρχικά ανακοινώθηκε ότι πήρε μία έδρα στη Βηρυτό, στη συνέχεια η έδρα πήγε στο FPM προκαλώντας έντονες διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις από αντικαθεστωτικούς ακτιβιστές και ψηφοφόρους (φωτογραφία τίτλου).

Οι χαμένοι:

Το κίνημα του μέλλοντος του Σάαντ αλ Χαρίρι, υπέστη σημαντικές απώλειες χάνοντας, πέφτοντας από τις από 33 έδρες στις 21. Μεταξύ άλλων, έχασε και το κάστρο του, την πρωτεύουσα Βηρυτό, όπου οι υποψήφιοι της Χεζμπολάχ κέρδισαν μερικές έδρες για πρώτη φορά.

Το Προοδευτικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSP) του Walid Jumblatt, που υποστηρίζεται από την κοινότητα των Δρούζων, είναι ένα ακόμη παραδοσιακό κόμμα που έχασε 2 έδρες στο κοινοβούλιο, έχοντας πλέον 9.

Το κόμμα Kataeb, ένα οικογενειοκρατούμενο κόμμα γνωστό ως Φάλαγγες υπό την ηγεσία του Samy Gemayel, έπεσε από τις 5 έδρες στις 3.

Το κίνημα Marada Movement, του Sleiman Frangieh του νεότερου, διατήρησε τις 3 του έδρες.

Βάσει αυτής της μέτρησης μένουν 14 έδρες, 7 από τις οποίες πηγαίνουν στη “συμμαχία της 8ης Μαρτίου”, 4 στο “pro-March 14” και εναπομείναντες 3 σε ανεξάρτητους.

Μετά τη δολοφονία του πρωθυπουργού Ραφίκ Χαρίρι το 2005, δύο μεγάλες διαδηλώσεις δημιούργησαν μια τομή στην πολιτική αρένα μεταξύ δυο μεγάλων στρατοπέδων: από τη μια η συμμαχία της 8ης Μαρτίου, το οποίο είναι υπέρ της Συρίας, με κύρια δύναμη τη Χεζμπολάχ, και η αντι-συριακή, δυτική και σαουδαραβική συμμαχία της 14ης Μαρτίου.

Ο Σάαντ αλ Χαρίρι μετά τη ψήφο του στις Κυριακάτικες εκλογές

Ο Χαρίρι δήλωσε ότι το κόμμα του απώλεσε περίπου το ένα τρίτο των εδρών του και κατηγόρησε τον περίπλοκο νέο εκλογικό νόμο, με τον οποίο διεξήχθησαν οι χθεσινές εκλογές, ο οποίος για πρώτη φορά προέβλεπε αναλογικό σύστημα.

“Το πρόβλημα με αυτό τον εκλογικό νόμο είναι ότι πολλοί άνθρωποι δεν το κατανόησαν», είπε, αστειευόμενος σε δημοσιογράφους, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Εντούτοις, σημείωσε πως η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να δει «πολύ θετικά» τα αποτελέσματα των εκλογών.

Ο Χαρίρι αναδείχθηκε ο σουνίτης πολιτικός με την ισχυρότερη κοινοβουλευτική ομάδα στο κοινοβούλιο και είναι ο επικρατέστερος επόμενος πρωθυπουργός της χώρας.

Με βάση το σύστημα που ισχύει στη χώρα ως προς τη νομή της εξουσίας, ο πρωθυπουργός του Λιβάνου πρέπει να είναι σουνίτης.

Πηγή: Al Jazeera, ΑΜΠΕ