του Δρ. Ευάγγελου Λιότζη

Ο σύγχρονος σεξισμός δεν θα πρέπει να θεωρείται μια σταθερή και άκαμπτη έννοια γεμάτη από στερεότυπα, αλλά μια δυναμική έννοια η οποία περιλαμβάνει ένα σύνολο λόγων και πρακτικών που με διαφορετικό τρόπο κάθε φορά συνιστούν επιθετικές ενέργειες ή αναπαράγουν τις έμφυλες ανισότητες.

Συνεπώς, ως σεξισμός νοείται μια συνολική ιδεολογική προσέγγιση που σχετίζεται άμεσα με τον κυρίαρχο τρόπο που δομείται η σύγχρονη κοινωνική ζωή και εκδηλώνεται κάθε φορά με επιμέρους μορφές.

Παρά τις πολλαπλές και πολυποίκιλες διαφοροποιήσεις, τέσσερις είναι οι βασικές μορφές εκδήλωσης του σύγχρονου σεξισμού. Πρόκειται για τον εχθρικό, τον καλοσυνάτο, τον εσωτερικευμένο και τον πεφωτισμένο.

Αν μπορεί με πολύ σύντομο τρόπο να περιγραφεί ο κάθε ένας από αυτούς, τότε ως εχθρικός σεξισμός νοείται ο εύκολα αναγνωρίσιμος μισογυνισμός, ως καλοσυνάτος οι ιπποτικές συμπεριφορές που αναπαράγουν τη δομή της πατριαρχίας, ως εσωτερικευμένος η υιοθέτηση μιας αντιφεμινιστικής στάσης από πλευράς γυναικών και ως πεφωτισμένος η αμφίθυμη υποστήριξη της θέσης ότι η ισότητα έχει επιτευχθεί.

Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στην έννοια του ανάστροφου σεξισμού, δηλαδή στον σεξισμό απέναντι στους άνδρες. Έννοια η οποία είναι κατά βάση αδόκιμη δεδομένου ότι ο σεξισμός είναι ένα φαινόμενο που σχετίζεται άμεσα με το γενικότερο κοινωνικό πλαίσιο των έμφυλων ανισοτήτων. Έτσι, οι σεξιστικού χαρακτήρα στάσεις απέναντι στους άνδρες θα πρέπει να νοούνται ως ένας, προφανώς αντιπαραγωγικός, σεξιστικός συμψηφισμός.

Ακούστε τη συνέντευξη του Δρ. Ευάγγελου Λιότζη όπου επεξηγούνται πιο αναλυτικά οι παραπάνω έννοιες.