Την Παρασκευή 27 Απριλίου δικάζονται στο εφετείο Αθηνών (Λουκάρεως, 9 πμ) οκτώ μετανάστες με βαριές και άδικες κατηγορίες. Βίντεο που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο, από το Συντονισμό Συλλογικοτήτων και Ατόμων Ενάντια στα Κέντρα Κράτησης, αποδεικνύει την αθωότητά τους. Συγκεντρώσεις αλληλεγγύης διοργανώνονται από διάφορες ομάδες και συλλογικότητες.

Στις 31 Μαΐου 2017 στη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής (Πέτρου Ράλλη), 8 μετανάστες συλλαμβάνονται ύστερα από επίθεση που δέχτηκαν από τους αστυνομικούς μέσα στα κελιά τους. Αφορμή για τη σύλληψή τους αποτέλεσε το επίμονο αίτημα των μεταναστών να επικοινωνήσουν με τον διευθυντή έτσι ώστε να ενημερωθούν για την εξέλιξη και το χρόνο της κράτησης τους. Βρίσκονταν υπό διοικητική κράτηση από 8 έως 10 μήνες, μέσα σε ένα τελείως αόριστο πλαίσιο κράτησης.
Στην Πέτρου Ράλλη, όπως και σε όλα τα κέντρα κράτησης,δεν υπάρχει ενημέρωσηι για τη διάρκεια της κράτησης. Κάθε πρωί τα άτομα ξυπνούν με την ελπίδα ότι θα ελευθερωθούν, και κάθε βράδυ κοιμούνται με το βάρος άλλης μιας μέρας υπό κράτηση, κάτι που μόνο ως βασανιστήριο μπορεί να νοηθεί. Όταν απέναντι στη μεταχείριση αυτή, τα άτομα τολμούν να προβούν στην ελάχιστη διαμαρτυρία η απάντηση του κράτους είναι βίαιη, οργανωμένη και προμελετημένη.
Όπως φαίνεται και στο βίντεο, οι μετανάστες χτυπούν την πόρτα με σκοπό καλέσουν κάποιον αστυνομικό για να του πουν τα αιτήματά τους και να ζητήσουν εξηγήσεις. Μόλις αυτός εμφανίζεται, υπάρχει διάλογος. Δεν φαίνεται κάποια επιθετικότητα.
Η επανάληψη αυτής της διαδικασίας φαίνεται ότι εξόργισε τους αστυνομικούς. Εισέβαλαν στα κελιά των μεταναστών ξυλοκοπώντας τους άγρια, με αποτέλεσμα και οι 8 μετανάστες να μεταφερθούν στο νοσοκομείο. Ενώ μάλιστα συντάχθηκε και δικογραφία κατά των μεταναστών.
Στη δικογραφία σημειώνεται μεταξύ άλλων ότι υπήρξε κλιμάκωση της έντασης και προσπάθεια απόδρασης κατά την οποία -σύμφωνα με τη δικογραφία- γλίστρησαν και χτύπησαν μόνοι τους. Υπάρχει επίσης και η κατηγορία της “στάσης” που επισείει πολυετή κάθειρξη. Οι μετανάστες καταγγέλλουν επίσης ότι κατά τη διάρκεια της μετέπειτα προφυλάκισής τους δεν είχαν επαφή με δικηγόρο.
Η κάμερα, στη εν λόγω περίπτωση, δεν φαίνεται να λειτούργησε αποτρεπτικά με αποτέλεσμα φορτωθούν οι μετανάστες με κατηγορίες που δεν φαίνεται να ευσταθούν. Η χρήση των καμερών και των βίντεο όμως δε μπορεί να γίνεται μόνο σε περιπτώσεις που επιβαρύνουν τους κατηγορούμενους. Κι επιπλέον από ένα βίντεο μπορούν να προκύψουν νέες κατηγορίες.
Δυστυχώς για ακόμη μια φορά βρισκόμαστε μπροστά στο παλιό εκείνο ερώτημα: Quis custodiet ipsos custodes? “Ποιος φυλάει τους φύλακες;”
Η υπόθεση των 8 της Πέτρου Ράλλη έχει κάποια κοινά σημεία με εκείνη των 35 της Μόριας. Πέρα από τη σχεδόν ταυτόχρονη σύλληψή τους, τόσο οι 8 όσο και οι 35, βρίσκονταν υπό διοικητική κράτηση σε άθλιες συνθήκες χωρίς να έχουν ενημέρωση για τη διάρκεια του εγκλεισμού τους, και δέχθηκαν μια βίαιη επίθεση από τις δυνάμεις καταστολής, προφανώς από την ίδια κεντρική πολιτική απόφαση.
Η αλληλεγγύη μας με τους ανθρώπους αυτούς, και στις δύο περιπτώσεις, οφείλει να είναι αμέριστη.