To animation For No One” του Tom Waits, σε σκηνοθεσία John Lamb και Bruce Lyon, είναι σίγουρα η μόνη ταινία στην ιστορία που έχει κερδίσει Όσκαρ από την Ακαδημία Επιστημονικών και Τεχνολογικών Βραβείων, καθώς επίσης και το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Ερωτικού Κινηματογράφου και Βίντεο του Χόλιγουντ.

Το μικρού μήκους animation σχεδιάστηκε, από τους Lyon και Lamb ως μοντέλο επίδειξης. Ήλπιζαν να πείσουν τον Ralph Bakshi, σκηνοθέτη της ταινίας “Φριτζ, ο πονηρόγατος” (Fritz the Cat), να χρησιμοποιήσει την τεχνική της “προεπισκόπησης μολυβιού” που μόλις είχαν κατοχυρώσει σε ένα επερχόμενο έργο του. Το αποτέλεσμα που κατάφεραν είναι σίγουρα πιο προκλητικό από τις νεοσύστατες τεχνικές CGI που θα χρησιμοποιήσουν οι προγραμματιστές βιντεοπαιχνιδιών, περίπου μια δεκαετία αργότερα.

Ο Lamp θυμάται ότι “την περίοδο εκείνη επισκέφτηκα το δωμάτιο του Waits στο ξενοδοχείο “The Tropicana” στην λεωφόρο Santa Monica στο Χόλιγουντ. Ήταν γεμάτο με εφημερίδες, χειρόγραφα, σταχτοδοχεία και διάφορα άλλα πράγματα. Ένα μονοπάτι κυριολεκτικά οδηγούσε από το ψυγείο στο πιάνο, από το πιάνο στον καναπέ, από τον καναπέ στην κρεβατοκάμαρα και ούτω καθεξής”.

O Tom Waits στο δωμάτιό του στο Hotel Tropicana το 1977

Ο Tom Waits είχε από νέος αυτό το στυλ του πολύ cool τύπου. Στο συγκεκριμένο animation, ένα αρκετά ακριβές ομοίωμα του 28χρονου τότε εαυτού του, με κάποια ίσως ελαφριά υπερβολή στους ελιγμούς του, σιγοτραγουδά το “The One That Got Away”.

Ένα μέρος του αμοντάριστου που ακολουθεί δείχνει τον Waits και την επαγγελματία stripper Donna Gordon -η οποία είχε εμφανιστεί και στην ταινία του John Cassavetes “Ο θάνατος ενός κινέζου πράκτορα στοιχημάτων (The Killing of a Chinese Bookie, 1976) – να λικνίζεται γύρω του.

    

(Στιγμιότυπα από το 35mm φιλμ του John Lamb )

Όπως δήλωσε η Γκόρντον αργότερα, ο συμπρωταγωνιστής της ήταν “πολύ ωραίος, ντροπαλός και ήσυχος” και μύριζε έντονα τα τσιγάρα και το ποτό. Η εμφάνιση της Γκόρντον ως κινούμενο σχέδιο φαίνεται ότι άσκησε μεγάλη επιρροή στη femme fatale των κινουμένων σχεδίων της επόμενης δεκαετίας, τη Jessica Rabbit.

Οι άνθρωποι που δούλεψαν γύρω από την ταινία κατάφεραν να συγκεντρώσουν 13 ώρες βίντεο, που περικόπηκαν σε 5.500 πλαίσια στο περιστροφοσκόπιο. Αυτά ξανασχεδιάστηκαν ξεχωριστά και ζωγραφίστηκαν με το χέρι πάνω σε οξική κυτταρίνη. Η πρωτοποριακή ταινία απέτυχε να βρει διανομή και βυθίστηκε στην αφάνεια.